Têbînî:

Ez hêvê dikim, tukes gotara min bi taybetî nebîne.

Dema ko mijarekê gij dikim, bi mebesta derbirrîna nerîna xwe bidim. Nayê ewê wateyê ko kesekî/ê bi xwe destnîşan dikim.

Ji lew ra giştîbûna evê babetê tekez dikim. 

Îsotê û Siwarê Kerê!

Demekê, anko berî çar salan û bi paşdetir ve, beşdarî şevên Paltalk dibûm. Taybetî di Koçka zimanê kurdî de, li wê koçkê di programê zimanê kurdî de min ji pertûka Mîr Celadet (Bingehên gramêra kurdî) wane didan. Şevekê min kir ko dest bi wana xwe bikim, ciwanmêrek bi navê (Siwarê Kerê) derbasî koçkê bû.

Yekser ez rawestiyam û min ji admînê koçkê re got: Keko! Eger Siwarê Kerê di koçkê de bimîne, ez lêbûrîna xwe dixwazim, berdewam nakim!

Ciwanmêr li ber geriya û got: Siwarê Kerê ji rindiya xwe re tu karibî derkeve û bi navekî din were. Bi berger û heyran heta derket û bi navekî wek Pîvazo vegeriya, me got ne xem e, hema bi bihna pîvazan be û ne bi Siwarê Kerê be. Careke din di koçkekê de bûm, nema baş navê koçkê tê bîra min, şevbuhêrkeke helbestî bû. Ciwanikek bi navê Îsotê di koçkê de bû. Min jî helbest dixwendin û min li nivîsan nedinerî. Ji nişka ve qerebalixek di koçkê de çêbû, li ser daxwaza admîn rawestiyam, heta pirsgirêkê çareser bike. Vêca min nivîs xwendin, ko çi bibînim, Îsotê û hinekan bavên hev anîne qirûşan! Ji nivîsên Îsotê(yên bi gef): (Eger hûn min bêtir tevbidin ez ê nivîsên we ên pirîvat, yek bi yek bavêjim ekranê koçkê), (Dikarim navê heçî ko bi min re pirîvat kiriye aşkere bikim.), (Ma hûn nizanin çima navê min Îsotê ye?) (Ji tûjbûn û harbûnê hatiye), (We çi dîtiye bêjin, ez jin im û mêrê nekeve serê min de jê re nabêjim merheba...) û hinek peyvên dîtir ji derveyî rêzê kirin. Helbet yên mîna Îsotê bi hezaran hene, dibe her kêlîkekê bi navekî derbas bibin. Hin ji wan tênagihên ko mirov xwe piçekî biwestîne û ji teknîkê bigihê, bi alkariya xwediyê koçkê, yekser dinase ev nav ji kîjan cihderkê ye.

Admîn ew neavêt, nizanim jê ditirsiya û nizanim - ev jinên wisa pêşî hin admînên koçkan nerm dikin – ta ko bi kêfa xwe bimînin. Lê çi sûde bû, şevbuhêrk têkbir.

Weke van (Siwarê Kerê û Îsotê) bi hezaran me li Paltalk dîtin, helbet ev çar sal min li deriyê koçkekê nexistiye û nema diramim jî ko biçim. Ji xwe koçkên stranan tevlî rêza min ji xwediyê wan re, taybet hatine vekirin ji bo ev kesên bêkar hev binasin. Ji koçkê û hindek nivîs dest pê dikin û heta...
Li vir pirsek tê bîra min, gelo ev xwedanên koçkên stranan çi sûdeyê ji civandina evê gemarê dibînin? Mafir ko heryek ji me dikare li internet û derveyî internet li hezarên stranan guhdar bike.

Bi giştî Paltalk li nav miletên paşketî ji bo qerebalix, dijûn, hevnasîna zilam û jinan (pirîvat û aşkere), babetên skes – koçkên kurdî tenê yên Soranan di vê babetê de aşkere hebûn, lê yên Ereb, Rûs û gelekên din pir in. – belam yên Kurdên din bi giştî di pişt perdê de bûn.

Berî ji mijara Paltalk derkevim, dixwazim bibêjim: Ne ko mirov nikare sûdê ji evan programan bike, û ne jî dibêjim hemî kesên ko dihatin û hêj tên Paltalk nebaş in. Bêguman kesên rewşenbîr, zanyar û welatperwer dikarin sûde jê bigirin, lê bi giştî rewşa Paltalk xirab e û ji bil bêkar û qerwelkçiyan cihê xwe tê de nabînin.

Facebook: Malpereke civakî yî cîhanî ye. Di çarê sibata 2004an de li zankoya Harvard (Harvard University) li Amerîka hat damezirandin. Xwedanê wê Mark Zuckerberg e, destpêka malperê taybetî ji bo xwendekarên zankoyê bû. Dûv re berfireh kirin, xwendekarên xwendina amadeyî jî ketin nav û çi kesê ko sêzdehsalî û di ser re jî beşdar bûn. Û ji sala 2007an ve malper bû giştî, 60 milyon beşdar bûn, nuha 400 milyon beşdarê facebookê hene.

Facebook bi taybetî gava hat damezirandin, di nav xwendevanan de weke hevnasînekê, ji pelên wan re yên taybet ko heryek bikaribe pela yên din bi tevayî bixwîne. Hevxwendin armanca serekî ye, ji bo ko ezmûneyên hev binasin û heryek ji yê dî re bixwîne.

Ev malper nuha cîhanî ye, bi milyonan tê de beşdar hene, ji hemû miletan, hemî babetan himbêz dike. Eger bazirganî, rewşenbîrî, abûrî, xwendin, huner, jinên laşfiroş, zilamên homo, dezgeh... h. d. Hemî dîwar jî dikarin li ser hev vebin, hemî toretevin bi hev ve girêdayî ne. Mirov ji rojhilat, heta rojava û ji başûr heta bi bakur bi hev ve têtin girêdan.

Berevajî Paltalk, koçkên girtî û navên veşartî ne, çi serserî, nebaş û xwefiroş, tolaz, nezan,  rewşenbîr û xwendekar dikarin li ba hev di heman koçkê de bicivin. Ji ber ko nav bi piranî nihênî ne, kes ji kesî şerm nake, mîna ko welatekî tarî be û herkes tê de tazî û rût be. Ji lew ra gelek kes hene, rojê bi deh navan derbas dibin, li her cihekî bi navekî û li her cihekî bi şêweyekî derbas dibin.

Nihênî û veşartina nav bi armancina tê, yek jê ko karibe bi kêfa xwe bilîze û tu kes wî/ê nasnake.

Gelek ezmûne hene û li gelek welatan jin û mêr ketine toreya hev, heryek ji wan ji odakê bi yê/a dî re ketiye peywendiyê û dawî li ser vê mijarê hev berdane. Xwendineke berfireh di sala 2008an de li ser vê mijarê çêbû, serjimara berdanê bi sedema Paltalk û chat giha bû hejmareke mezin û tirsnak.

Di gengeşeyekê de berî çend rojan digel dostekî de, em li ser heman mijarê diaxivîn. Dostê min got: Ez dibînim ko roj bi roj Facebook jî tête guhertin û navên nihênî lê pir dibin, min rastî jê re bersiv da: Heman ew paşmayên ko li palltalkê bûn, ko şev û roj pê de dikarîbûn toreyeke peywendiyan biafirînin û pirîvatan bikin. Ew bi xwe ne yên ko dixwazin têkevin nava cîhaneke firehtir, têwirdanê di têkiliyên aşkere de bikin. Rûperdekirî derbasî camzelaliya cîhana Facebookê bibin. Helbet ji mafê wane jî ko têkevin Facebook, çimkî ev cîhaneke ji zanyarî, pêzanîn û mirovan dagirtî ye. Lê di nerîna min de tenê hatine kirdeyên xwe ên taybet pêk bînin. Anko ne hatine ko berhem, zanyarî û ezmûneya xwe a zanistî şanî cîhanekê bikin. Tenê dikarin gelekan nas bikin, pela xwe ji stran û parçevîdyoyên Youtubê dagirin, ew û hevalên xwe hevpar bikin. Pê re jî bi nihêniya navên xwe dikarin têwirdanê di her dever û tiştî de jî bikin.

Facebook cîhanek e, gerek miletê me bi zanyarî sûdeyê jê werbigire. Bila her kar di rajeya zanînê de be. Em pir kesên bilind di Facebookê de dibînin, nerîn, çalakî, berhem û jiyana wan dixwînin. Herwisa yên ko fabrîkên xwe pêşkêş dikin, an yên ko kultûra miletê xwe, an huner, stran...helbest.. h.d. Ev hevxwendin armanca Facebookê ye.

Tiştekî dî ez dixwazim bala xwendevan û bikarhênerên Facebookê bikêşînim ser, ji xwezaya vî miletî ye ko birçiyê hertiştî ye. Û ya serekî zayend e, niha binerin eger navekî nihênî yê jinekê, gulekê, darekê, xewnekê anko derbirrîna mêbûnê bike, yekser bi sedan xort ewî navî add dikin.

Zanyarek hebû, gelek pertûk û nivîsên wî belav bibûn, lê hayê tukesî jê tune bû. Bi rojan re qîza wî giha û xwendina xwe beşê rêklam bi dûmahî kir. Di demeke kurt de ew keç di naskirinê de giha asteke cîhanî, bi kurtî ev rewşa miletên paşketî ye. Eger her navekî nihênî derbasî Facebookê bibe û tukes guh nedê, wê cihê wan  kesên xwedan navên nediyar lê tunebe. Lê dema ko bi sedan wan add bikin, ji xwe sînga civatê dibe ya wan û wê bigihên ko armancên xwe pêk bînin.

Tev ko ev gotar wê ne gelekî kartêker be jî, lê pendeke Şamiyan heye dibêje: Evê lepa herriyê li dîwêr bide, eger negirt tekez wê cihê xwe li ser çap bike.